آموزش آرایشگری

آرایش کردن از زمان های بسیار قدیم مخصوصا زمانی که مردم با دارو آشنا شدند ،  بین خانمها و آقایان متداول بوده و آنها با علاقه فراوانی برای زیباتر نشان دادن صورتشان میکوشیدند . مطالعه تاریخ باشتان به ما ثابت میکند که در دوران ماقبل تاریخ نیز مردان و زنان به بهتر نشان دادن ظاهر خود علاقه مند بودند .  نوع آرایش و وسایل آرایشی که در یک فرهنگ و ملیت برای زیباتر و جذابتر نشان دادن به کار میرود ممکن است در فرهمگ دیگر کاملا مردود باشد ،  اما اکثر مردم از تغییر در مد لباس ،  مو و آرایش صورت لذت میبرند . تاریخ شروع آرایش کلا به مصریا قدیم میرسد .  آنها بریا مراسم مذهبی از عطریات و مواد آرایشی استفاده میکردند و حمامهای مخصوص برای خوشبو کردن پوست بدن میگرفتند ،  به نظافت و پاکیزگی اهمیت میدادند و بعد از حمام از مواد خوشبوکننده و روغنی برای نرک نگه داشتن پوستشان استفاده میکردند .  شانه و آیینه به عنوان اولین لوازم آرایشی مورد علاقه همه خانمها و آقایان بود .  کلئوپاترا ،  ملکه مصر ،  مواد آرایش و عطر را عاشقانه برای پوست و مو و بدن خود استفاده میکرده است . اگر ما پیشرفت و تغییرات در مد و زیبایی را از زمان اجدادمان تا حالا دنبال کنیم ،  شاید به تمام آن تغییرات پی ببریم . آثار به جا مانده از اجداد به ما نشان میدهد که مواد رنگی برای رنگ کردن مو ،  ناخن و پوست به گار میرفته و خالکوبی نیز در آن زمان وجود داشته و مرسوم بوده است .  مواد رنگی و آرایش از ریشه درختان ،  برگ و کلا مواد گیاهی و معدنی تهیه میگردید .  مثلا پودر به نام کوهل شبیه سرمه در زمان مصریا قدیم برای شفافتر و بزرگتر نشان دادن چشمها مصرف میشد .  دوده چراغ را به ابرو میزدند و از اکسید آهن برای تهیه سرخاب جهت آرایش صورت استفاده میکردند . یونانیها از سال 460 میلادی با علاقه فراوان عطریات و مواد آرایشی میساختند و برای مراسم مذهبی و استفاده شخصی و حتی گاهی به عنوان دارو استفاده میکردند . خانمهای یونانی از موادی به نام ورمیلیون برای آرایش صورت استفاده میکردند که به رنگ فرمز روشن بود و از ترکیب نمکهای جیوه در ساخت آن استفاده میشد . خانمهای رومی مخلوطی از گچ و سرب را به صورت میزدند تا آن را سفیدتر کنند ،  همچنین با رنگهای گیاهی گونه ها و لبهایشان را سرخ میکردندو از مخلوط ذرت ،  شیر و آرد ماسکهایی برای صورت تهیه میکردند که آن را با کره نیز مخلوط مینمودند .  رومیها هم مانند یونانیها و مصریها حمام و نظافت را باور داشتند و خانمها در موقع حمام از شیر و شراب استفاده مینومدند .  حمامهای رومی معمولا عمومی بود با قسمتهای جداگانه برای خانمها و آقایان .  مردان رومی نیز از عطریات و روغن برای خوشبو کردن پوست و نرم نگه داشتن آن بعد از حمام استفاده میکردند .  شعرهای یونانی زیادی درباره نظافت ،  زیبایی مو و پوست و ناخن سروده شده است و نقاشیهای بسیاری بیانگر اهمیت آن است . آسیاییها ،  به خصوص چینیها ،  تاریخچه بسیار دوری در مورد سلامتی دارند و آراستگی را یک هنر به حساب می آورند ،  مخصوصا بین افرادی که امکان استفاده از لوازم آرایش مختلف و لباسهای متنوع را داشتند .  در ژاپن آرایش گیشاها خیره کننده بود و هنوز هم یک هنر باارزش به شمار می آید . ایرانیان نیز همانگونه که تاریخ و شواهد نشان میدهد ، پیرو مد و آراستگی مو و صورت و لباس بودند . افریقایی هاتحول بزرگی در آرایش مو و طراحی لباسهای مخصوص به وجود آوردند .  آنها داروهای بسیاری از گیاهان و مواد او . لیه که در اطراف خود دشاتند تهیه میکردند .  همچنین از رنگهای زیادی برای آرایش صورت خود استفاده میکردند که بعضی از انواع مدل مو و لباس آنها هنوز هم رایج است .
در قرون وسطی بیشتر مواد رنگی روی گونه ها و لبها زده میشد .  چشمها فقط با سرمه آرایش میشدند .  مواد آرایشی و داروها از هم جدا نبودند ولی در اواخر قرن شانزدهم تقریبا از هم تفکیک شدند .  این دوره بین کلاسیک و رنسانس بود ،  زمانی که مذهب نقش مهمی در زندگی و عقاید و رفتار اجتماعی مردم داشت .  حمام روزانه متداول نبود ولی عطر و موادخوشبوکننده زیادی مصرف میشد . در عصر رنسانس نقاشیهای کلاسیک و نوشته ها نشان میدهند که چقدر آراستگی ظاهر بین مردم متداول بوده است .  یکی از غیرعادیترین مدها تراشیدن ابروها و خط مو در پیشانی بود و معتقد بودند که ابروی تراشیده چهره بسیار باهوش و متفکری به زن میدهد . در زمان الیزابت اول (1558 تا 1603 میلادی) ماسکهای صورت متداول شدند .  در این دوره ماسکهایی از ترکیب پودر پوست تخم مرغ ،  زاج سفید ،  بوراکس ،  بادام ،  تخم خشخاش ،  شیر ،  شراب ،  کره ،  میوه و سبزیحات ساخته میشد .  گونه و لبها آرایش میشدند ولی آرایش چشمها بسیار کم رنگ بود . ماری آنتوانت (1755 تا 1793 میلادی) ملکه فرانسه و اکثر خانمهای مرفه فرانسوی حمام توت فرنگی و شیر میگرفتند .  لبها و گونه ها شدیدا با رنگهای سورتی و نارنجی آرایش میشدند .  به ابروها فرم داده مشد ولی از سایه چشم زیاد استفاده نمیشد و پودرهای خوشبو برای صورت استفاده میکردند .  این دوره به دوره افراط و زیاده روی در آرایش معروف است . در زمان ویکتوریا ،  ملکه انگلیس ،  آرایش صورت جذابیت خود را از دست داد .  خانمها بسیار ساده و بدون رنگ بودند و معروف است که زنان گونهای خود را نیشگون گرفتن و لباهایشان را با گاز گرفتن سرخ میکردند .  ماسکهایی از ترکیب عسل ،  تخم مرغ ،  شیر ،  میوه و سبزیجات و روغن های مختلف ساخته میشد .  این دوره یکی از سختترین و محدودکننده ترین دوران تاریخ آرایش به حساب می آید . در سالهای 1920 انقلابی در کارخانه های لوازم آرایش به وجود آمد و سایه های رنگارنگ برای چشم ها ،  رژگونه و رژ لبهای متنوعی ساخته شد .  کرمها و لوسیونهای گوناگون برای پوست و شامپوهای نرم کننده و تقویتی مو به بازار آمد .  در سالهای

19 و 1960 مدهای اروپایی بیشتر کشورها را تحت الشعاع قرار دادند ،  مواد پاک کننده پوست ،  کرمها لوسیون ها و نرم کننده هاو لوازم آرایش متنوعی وارد بازار شدند .  ابروهای پهن مد شد ،  خط چشم نیز پهن مشخص بود ،  گونه ها و لبها رنگملایم داشتند .  در اواخر 1960 ،  آرایش ترمیمی و تکمیلی متداتول شدو باز هم ابروها باریک شدند .

از سالهای 1970 به بعد کارخانه ها رنگهای متفاوتی برای آرایش روز و شب& مواد و لوازم آرایش برای زیبایی ،  سلامتی و پاکیزگی پوست و مو ارائه کردند و خانمها بیشتر و بیشتر جذب این مواد شدند
 

ارسال به